Anna Świrszczyńska

Poetka nowatorka, dramatopisarka, prozaiczka, autorka utworów dla dzieci i młodzieży. Urodziła się w Warszawie w 1909 r., zmarła w Krakowie w 1984 r. 

 Debiutowała w 1934 r. na łamach “Wiadomości Literackich”. Pierwszy tom jej poezji i prozy ukazał się w 1936 r. Kolejną książkę wydała dopiero w 1958 r. Do tego czasu publikowała utwory w czasopismach, współpracowała z Polskim Radiem, które nadawało audycje i słuchowiska jej autorstwa, pisała też scenariusze filmów animowanych.

Brała udział w Powstaniu Warszawskim (1944 r.) jako sanitariuszka. Po wojnie wyjechała na stałe do Krakowa. Doświadczenie wojenne stale wracało jako motyw w jej późniejszej twórczości oraz poszukiwaniach nowego języka poetyckiego.

Od lat 60. do 80. ukazało się (oprócz wyborów) sześć tomów poezji Anny Świrszczyńskiej, w tym tak znaczące książki jak “Jestem baba” (1972 r.) czy “Budowałam barykadę” (1974 r.). Autorka w swojej twórczości podejmowała m.in. problem kobiecej perspektywy w pojmowaniu świata. Niemal przez całe życie pisała utwory dla dzieci i młodzieży.